ایشان متولد 1301 ه - ش در نجف آباد اصفهان بود.

آغاز به تحصیل علوم دینی از 12 سالگی در حوزه های علمیه : نجف آباد، اصفهان؛ و هجرت به قم در سن 19 سالگی؛ تحصیلات علمی ایشان همراه شهید آیت الله مرتضی مطهری بود و درجه اجتهاد  را در سن 24 سالگی كسب كرد و استادی  دروس مقدماتی و عالی حوزوی (صرف و نحو، فقه و اصول، كلام و فلسفه، اخلاق و حدیث) را بر عهده داشت، برخی از اساتید معظم له آیات : حاج آقا رحیم ارباب، شیخ محمد حسن عالم نجف آبادی، حاج میرزا علی آقا شیرازی، محقق داماد، سید محمد حجت، سید صدر الدین صدر، سید احمد خوانساری، حاج آقا رضا بهاء الدینی، سید محمد حسین طباطبایی، حاج آقا حسین بروجردی و حاج آقا روح الله خمینی(قدس الله اسرارهم) بود.

نقش اساسی در رهبری مبارزات انقلاب اسلامی (1357-1342) به ویژه پس از تبعید امام خمینی از ایران به خارج از كشور داشت. در پی مبارزات فراگیر و خستگی ناپذیر تحمل 3 سال تبعید (در شهرهای مسجد سلیمان، طبس، خلخال و سقز)، تحمل 5/5 سال زندان(زندان های قزل قلعه، قصر و اوین) تحمل شكنجه های بسیار و سلول انفرادی (6ماه)،آخرین محكومیت 10 سال و سرانجام در پی اوج گیری تظاهرات و فشارهای مردمی در هشتم آبان ماه 1357 به همراه دیگر زندانیان سیاسی به ویژه آیت الله طالقانی (ره) آزاد شد.

مسئولیت های پس از انقلاب؛ ریاست مجلس خبرگان قانون اساسی، امام جمعه تهران و قم، قائم مقام رهبری، مسئول نصب قضات، ائمه جمعه و نماینده ولی فقیه در دانشگاهها و سپاه، نصب اعضای هیأت عفو زندانیان، تعیین شورای عالی مدیریت حوزه علمیه قم. نصب نماینده امام جهت تعیین هیأت 7 نفره واگذاری زمین، جذب و ارسال كمك های مردمی به جبهه ها در طول هشت سال جنگ، مؤسس و ریاست عالی دانشگاه امام صادق (ع) و مركز جهانی علوم اسلامی و مدرسه دارالشفاء قم ، اشراف و تولیِّت برخی مدارس علمیه در قم، مبتكر هفته وحدت و ولایت، و ...

بیش از 30 اثر فقهی، اصولی، اجتماعی، كلامی، تاریخی، حقوقی و سیاسی تألیف كرد.

در سال‌های اخیر علاوه بر دیدارهای مردمی و اظهار نظر در باره مسائل روز و دفاع از حقوق همه طبقات مردم و پاسخ به استفتائات حاوی مسائل شرعی، سیاسی و شبهات ؛ به تدریس فقه، فلسفه ، حدیث و اخلاق مشغول بود.

علاوه بر مجموعه آثار، در این سال‌ها 10 اثر دیگر از آثار ایشان در حوزه های مختلف: حدیث، كلام، سیاست، حقوق و ...چاپ و منتشر شده است